Çocukluğuma dair bir mim...

Merhaba,Bir Güzel Çift bloğunun sahibesi Aşeciğim mimlemiş bu kez beni."İstemezsen cevap verme" demiş hem de:) İstemez miyim hiç,ben mim cevaplamayı çok severim yaw:) Hemen cevaplıyorum:)

Çocukluğunuzda anne ve babanızla (ya da aile büyükleriyle) yapmış olduğunuz ve sizi siz yapan şeylere katkısı olan bir olay, bir aktivite, bir eylem… Ve hangi yönünüze katkıda bulunduğu

Tahmin edeceğiniz gibi ben çok hareketli bir çocuktum,tabi okul dışında:).Okuldaki sessizliğimi sanırım sokakta ve evde fazlasıyla gideriyordum. Aktiviteden de bol bir şey yoktu hayatımda. Apartman sakinlerinin çocukları ile apartman bahçesinde hazırladığımız danslı,piyesli program ilk para kazanışımdı mesela. Programa çalıştık,hazırlandık ve biletleri sattık. Tabi bazı kurnaz komşular balkondan izleyip beleşe getirmişlerdi:). Yine de hasılat iyiydi ki bitiminde birer dondurma almıştık kendimize:)

Sonra mahallede deliler okulu kurmuştum. Bu okulun başöğretmeniydim. Çocuklarla tüm kuralların tersini yaptığımız ve çok keyif aldığımız bir eylemdi bu. Bu da deliliğime katkıda bulunan bir oyundu:)

Sonra annem ve komşularımızla evcilik oynayışımız da güzel anılarımdandır. Bana gelirler ve ben onlara kahve ikram ederdim oyuncak fincanlarımla. Annem bizimle hep arkadaş olmuştur. Hala da bize çok güzel ayak uydurur. Bazen biz ona ayak uydurmakta zorlanırız hatta:) Babamla gazinolara gidişimiz,onun saz çalıp ,türkü söylemesi,Saliha doğduğunda bizi gezdirerek ilgilenişi,her bayram cicilerimizle sütüdyoya götürüp fotoğraf çektirmesi ve luneparka götürüşü de anılarımın arasında en güzel yerdedir.

Bir çocuk vardı başka mahalleden. Bizim mahalleden her geçişinde durdurup,şarkı söyletir,öyle yol verirdim. Hatırlıyorum da bazen saklanıp, izler ve son anda çıkardım karşısına. Beni göremeyince çıldırasıya koşar ,ama nafile karşısına yine çıkar "oku" derdim, okuduktan sonra geçmesine izin verirdim:)). Ay neymişim ben yaaaa, şimdi bu eşkıyalığıma mı bir örnek yoksa sanat severliğime mi :)

Bir de kızlar çetem vardı. Yan mahalledeki erkek çocuklarla kavga ederdim. O zamandan ruhsuzmuşum erkek konusunda:) Yan mahallede oturan bir sınıf arkadaşım vardı kavga ettiklerimin arasında. Okula gelmediğinde bir ordu gelirlerdi ödev istemeye:) O saklanır ,arkadaşları ödevini alırdı:)))

Çocukken oynamayı en çok sevdiğiniz oyun ve oyun aparatı? Sokakta oynar mıydınız?


Sokaktan çıkmazdık ki:) Aslında annem pimpirikliydi benim. Evimiz giriş katta oluğundan sanırım rahatlıkla sokakta oynuyodum. Bir yere gittiğinde kapıyı üstümüze kitlerdi. Şimdi büyük hata yaptığını anlıyor.Bir gün komşularla bir yere gidip gene beni kitlemişti eve. Komşunun ergen oğlu da kapıda kalmış,içeri aldım tabi balkondan dışarda kalmasın diye:) Annemler geldiklerinde fena telaşlandı herkes odaya çekip bana bir şey yapıp yapmadığını sordu:))) Ben de ne yapabileceğini düşünüp durdum çocuk aklımla:)))

Pardon ya konu saptı:) En çok sevdiğim oyun ne bilemedim bütün oyunları severdim. Aparat ise sanırım bebeklerimdir. oyuncak bebekleri çok severdim. Ben oyuncağı bol bir çocuktum. Ne çıksa bize alınırdı. Ama bebeklerimin dışında pek kıymetini bilmezdim , çabuk bozardım :)

Çocukluğunuz ve ilk gençliğinizle ilgili keşke farklı olsaydı dediğiniz bir durum/olay…


Yok sanırım. Bir tek İlk okul öğretmenimi ve ilkokul yıllarımdaki pısırıklığımı değiştirmek isterdim sanırım.

Bir de üniversiteyi keşke okusaymışım o yıllarda, şimdi çok zor geliyor:)

Bir de komşu kızı Kamile 'ye Nilü ile yaptığımız büyük terbiyesizliği keşke yapmasaydık. Nilü ısrarla "sakın yazma" dese de bir gün bu çirkin olayı da anlatırım:)

Çocukluk ve ilk gençlikle ilgili iyi ki böyle olmuş dediğiniz bir olay…


İyi ki yatılı okulu bırakmışım. İyi ki kompozisyon yarışmasına girmişim,iyi ki bol bol çocukluğumu yaşamışım, iyi ki bir çok dost edinmişim. İyi ki Hilal , Gülden ve Suna ile aynı apartmanda yaşamışız. Aklıma bunlar geldi.

Varsa çocukluk dönemine dair bugünü etkileyen bir olay, anı

Bugünki tiyatro sevgimi gençken oynadığım piyeslere borçlu olabilirim. Şiir sevgim de bugünümü etkiledi, şiir okuduğum her yerde görücü çıkardı :) Dedeme olan sevgim de bugünümü etkiledi. Dedemle yaşadıklarım yaşlılara karşı sevgimi çok arttıran bir etken .Okuduğum okullardaki hocalarım da bugünümü etkiledi. Yatılı okula başladığım ilk yıl kendimi keşfetmeme sebep olan öğretmenlerim sosyal oluşumda büyük etkenler,yeteneklerimi de onlar sayesinde geliştirdim.

Bu mim sayesinde geçmişi hatırladığımda , çocukluk yıllarıma dönmek istedim:) Cidden çok hoş bir çocukluk yaşadım çok şükür. Bütün çocuklar umarım güzel yaşarlar çocukluklarını. Genç kızlık dönemimi ise biraz çalkantılı yaşadım.Zor bir ergendim:) Bir ara da ergen dönemindeki maceralarımı anlatırım. Evden kaçıp, bakkaldan bisküvi,çikolata alıp üst kata saklanmak gibi:) Dilimin altına hapı doldurup,üstüne su içmem ,sonra da alttaki hapları çıkarmam gibi:) Annem bunu bilmediğinden zorla kusturmuştu beni:))))Yani şimdiye göre masum şeyler ama aileme göre büyük olaylardı:)Ayşeciğim beni mimlediğin için teşekkür ederim sana. Benim mimlediklerim fix zaten:) Yaprak,Zeynep Melike ve Blah Blah...

2010'dan beklentilerim...

Merhaba , benim mim ve sobeyi çok sevdiğimi bilen arkadaşım Kelebek Gibim sağolsun bu sevgime duyarsız kalmayıp beni sobelemiş. Çok ilginç ama cidden mimlenmeyi seviyorum:) Yazıyı okumadan sonuna bakıyorum,mimlenmiş miyim diye:) Sultancığıma bu jesttinden dolayı tekrar teşekkür ediyor ve sobesini cevaplamaya geçiyorum.

2010'dan bekletinlerin?
Kendim için: Sağlık, huzur, para ,koca:) Gezmek,yemek-içmek,zayıflamak:)
Herkes için: Barış,özgürlük,adalet, eğitimin iyileşmesi, tüm hastaların iyileşmesi, borçlu olanların borcunu ödemesi,işsiz olanların iş bulması, çalışanların zam alması, ekonomik krizin geçmesi, bekarların evlenmesi, Afrika'nın bolluğa kavuşması, herkesin herkese karşı hoşgörülü olması. Ve daha bir dolu gerçekleşmesini istediğim iyi niyet...
İnşallah hepsi gerçekleşir. Olur mu, olur!

Ben Zeynep Melikeciğim'i mimliyorum, yaz bakalım:)

Mimlenmişim:)

Merhaba, Asheke beni mimlemişJ Mim konusu ise “zamanda yolculuk olsaydı hangi tarihe gitmek isterdin?” suali. Bu suali günlerdir düşünüyorum, o kadar çok cevap geldi ki aklıma hangini yazayım bilemedim. Ben aklıma gelenlerin çoğunu yazmak istiyorum. Hayali bile güzeldi bu mim konusunun, çok mutlu oldum vallahi, teşekkür ederim mimlediğin için asheke…

İlk bulunmayı istediğim zaman Peygamber Efendimizin doğduğu gün. Bildiğimiz üzre o gün kutlu doğum ile birlikte bir çok mucize gerçekleşmişti. O gün orada olup o mucizelere tanıklık etmeyi çok isterdim.
Diğer bir gün de Peygamberimize Peygaberlik verildiği gün. O gün de orada olup , ona inanıp, iman edenler arasında bulunmayı çok isterdim.
Veda haccında, veda hutbesini dinleyip, gözünden yaş akan şanslı insanların arasında da bulunmayı çok isterdim.
Fatih Sultan Mehmet 'in İstanbul u fethi sırasında da orada olup ,gemileri Dolmabahçe'den Haliç' e indirenlerin arasında olmayı da çok isterdim.
Kurtuluş Savaşında Milli Mücadeleye destek veren Nene Hatun’un yanında gazilerimize su taşıyanlardan biri olmayı çok isterdim.
Çanakkale Savaşında şehit olan o kutsi insanların arasında da olmayı çok isterdim.
Aslında yerli yersiz sebeplerle savaş kararı alınan masaların etrafındaki insanların arasında olup, o kararları engellemeyi de çok isterdim.
Şu an Filistin’de olmayı ve sebepsiz yere ölen kadınlarla çocuklara “duamdasınız” demeyi çok isterdim.
Kendi geçmişimde ise günlerdir düşünmeme rağmen , bir daha olup yaşamak istediğim bir anı bulamadım nedense. Geçmiş geçmişte kaldı, iyi kötü ne varsa. Bir daha yaşamam, kendimi tekrarlamam olur zannedersem . Ya da “aman bir daha yaşayayım” diye düşünebileceğim olağanüstü bir anım yokJ
O kadar çok “keşke” lerim var ki sayısı belli değil. Ama “keşke” demenin faydasızlığına ve yanlış oluşuna inandığımdan seslice söylemiyorum .Yaşadığım her şeyi tecrübeye dönüştürecek olgunluğa erişme yetisini kazanabilecek bilgiye ve açık zihne sahip olmayı murad ediyorum, cümlemizle birlikte…
Benim mimlediğim arkadaşlara gelinceJ Sudamlam ve Kelebek …

Sevgiyle…